A może ktoś ze znajomych?

Trzeba więc uruchomic, tzw. wyjście awaryjne. Znajomych. Szukanie pracy z czasem przeradza sie w Twoja obsesję. Coraz cześciej o niej myslisz. Staje sie drażliwym tematem na imprezach rodzinnych. Każdą rozmowę z kims znajomym na temat pracy kończysz błagalnym: "jeśli będziesz cos wiedział....daj znać, ok?" Nie poddajesz sie jednak. Powszechnie wiadomo, że polecenie znajomego podwaja Twoje szanse na zdobycie upragnionego etatu. Zreszta praca na początek "wśród swoich" ma plusy. Zawsze można zapytac, poprosić o pomoc, ukryć przed szefem jakieś niedociągnięcia, lepiej zgrac sie z ekipą. Trzeba jednak uważać. Czasem, nie z naszej winy, możemy narazic sie szefostwu, podpaść. A wtedy część naszego niepowodzenie okryje również tego, który nas polecił. Jest to wspólne ryzyko. Trzeba pamieta więc, że najlepszym sposobem podziekowania za "załatwienie " pracy koledze, znajomemu, komus z rodziny , jest rzetelna praca i pokazanie sie z jak najlepszej strony.